Mijn leven over 6 jaar

graduate standing on the road and forward arrow

Het is ochtend, de wekker gaat. Gisteren was het laat, ik heb met een groep mede PhD studenten tot diep in de nacht gediscussieerd over de mate waarin mijn kat bewustzijn heeft. Hij heeft sowieso een vorm van bewustzijn. Ik zie het aan hem.

Ik strompel naar het koffiezetapparaat, struikel bijna over mijn kat, maar kan me nog net vastklampen aan het aanrecht voordat ik ten gronde ga. Koffie is lekker. Ik kijk om me heen. Ik vraag me af of dat nog kan; op je 26e in een studentenhuis wonen. Vast wel.

Ik stap op de fiets en ga richting het BSI. Ik ga lekker de hele dag artikelen lezen over embodied cognition. Onderweg haal ik 6 bruine bolletjes en een bak eiersalade bij de AH. Volgende week start ik mijn experiment, ik bid al voor een p<.05.

In de pauze heb ik leuke gesprekken met mijn mede PhD studenten, de meesten wonen ook nog in een studentenhuis en hebben een kat. Het gaat vrij snel weer over het bewustzijn van mijn kat. Ik zeg dat het me beter lijkt het daar niet meer over te hebben.

Eind van de middag is het weer tijd om te gaan. Het is woensdag dus ik ga fijn muziek maken met mijn kameraad Niek, die inmiddels in Beek woont samen met zijn vriendin Jessie. Er is niemand meer die nog naar de stomme liedjes van Niek en mij wil luisteren. Dat maakt niet uit, we spelen voor ons eigen plezier.

Be first to comment